OPOWIEŚCI PASTERSKIE

Tym razem artyści Teatru A postanowili przyjrzeć się życiu pasterskiemu. Pasterstwu w czasie i przestrzeni całkiem nieodległemu – życiu pasterzy beskidzkich, jak również fachowi pasterskiemu przytaczanemu wielokrotnie na kartach Pisma Świętego – tu temat wydaje się odleglejszy, mocno metaforyczny… a jednak zarówno pierwszy, jak i drugi Świat Pasterski zaskakują swoją nieoczywistością – to co wydawać się może odległe, staje się bliskie sercu, to co wydało się bliskie, może nawet lokalne, swoimi korzeniami sięga daleko – sięga tradycji pielęgnowanej „z dziada – pradziada”, odwołującej się do doświadczeń pierwszych ludów koczowniczych, sięgając chętnie również do Biblii.

Rzecz jasna – jeśli „Opowieści Pasterskie” powstają jako kontynuacja Biblijnego Teatru Dziecięcego, rozprawy na temat genezy, paraleli i biblijnych tropów dotyczących pasterstwa zostawiamy na boku… najmłodszy Widz (toż to przedstawienie familijne) ma prawo dobrze się bawić, pośmiać… wzruszyć, jakieś refleksje, niczym owieczkę, przytulić i ponieść do domu – toteż po scenie będą biegać owce i barany (uwaga! Artyści postanowili oszczędzić żywym zwierzakom trudów prób scenicznych… i sami chętnie zbaranieją), przyjrzymy się prostym Pastuszkom pod Betlejem… uratujemy od niezdrowej konsumpcji zakurzonego w koszyczku baranka wielkanocnego (mówiąc, że przypomina nam o Kimś, czyj termin do spożycia nie przemija), poszukamy wspólnie zagubionej owieczki – tu pomoże pies pasterski i kilka niezwykłych pasterskich dzwonków… a jest jeszcze psalm Dawida (Dawid nim został Królem Izraela sam był pastuszkiem) o Dobrym Pasterzu… i słowa samego Jezusa o owcach, które znają jego głos…